U bent hier:
Zoals bij zoveel Beardiebezitters begon onze liefde voor dit ras eigenlijk per toeval.
Na een aantal jaren noodgedwongen “hondloos” geweest te zijn, kreeg mijn zus een Bearded Collie pup. Een blauwe teef genaamd Bonnie. En wij werden het vaste oppas- en logeeradres voor Bonnie. Dat zijn we nu trouwens nog. Toen mijn man zich op een gegeven moment liet ontvallen dat wanneer er weer een hond in het gezin zou komen dat dan een Bearded Collie moest zijn, was het iets dat niet tegen dovemansoren gezegd werd.
Er werd kontakt gezocht met een fokker en op 1 april 2002 werd daar onze Hoover geboren. Een zwarte reu.
Omdat Bonnie nog altijd bij ons kwam logeren kriebelde het op een gegeven moment toch om een tweede hond van onszelf te hebben. De plannen kregen vaste vorm en op 6 mei 2004 kwam Harvey ter wereld. Ook een zwarte reu, die in de loop der jaren meer naar grijs is verkleurd.
Op de terugkomdag van Harvey´s nest kreeg ik te horen dat er puppen geboren zouden worden uit de combinatie van Hoover´s vader en Harvey´s moeder. Omdat ik heel blij was met mijn twee Beardies en ik heel nieuwsgierig was wat er uit deze combinatie zou komen kwam een derde hond in zicht. Hummer werd op 14 juli 2005 geboren. En dit keer een bruine reu.
Zo langzamerhand kreeg ik toch steeds meer de wens om ook zelf eens een nest te fokken en er werden allerlei dingen ondernomen om deze wens te kunnen realiseren. Een van de dingen die je dan nodig hebt is natuurlijk een teef. En dit teefje werd op 26 juli 2007 geboren en Hedy genoemd.